Husseltje, 8 juli 2011

Men neme papa Axel, alweer een paar maanden vol aan het werk. Het gaat goed gelukkig wel er is besloten ivm de ernst langer dan standaard de embolieen te gaan behandelen Tien maanden in totaal. Daarna weer allerlei onderzoeken oa een nieuwe CT-scan om de eventuele restschade aan de longen te kunnen bepalen.

Het DNA onderzoek heeft geen stollings-afwijkingen aangetoond, fijn, ook voor de kinderen. Maar nu blijft wel de vraag bestaan waarom Axel dit gekregen heeft en vooral waarom zo ernstig.

Men neme daarbij mama Leonieke, druk met Uit als Thuis! Er gebeurde iets heel moois, zo mooi dat ik het even moet laten bezinnen. Te mooi om waar te zijn voor alle gezinnen met een bijzonder kind.

Er was ook minder nieuws de platen, pinnen en schroeven in mijn been zorgen voor ontstekingsreacties en moeten voortijdig verwijderd worden. Half augustus zal ik dus voor de derde keer dit jaar weer plaats moeten nemen in een rolstoel. Ik zie er tegen op!

Men neme ons grootste kind, nog een paar dagen en dan is ze kindaf! We gaan eind augustus dit volwassenschap groots vieren. Eerst vliegt zij voor de tweede keer de wereld rond om haar vriend in Canada te bezoeken. Ze heeft het verdiend, wat doet ze het allemaal toch goed. Ze heeft alle examens van haar eerste jaar Diergeneeskunde glansrijk gehaald!

Bij terugkomst hoeft Nouk niet lang te wachten totdat ze elkaar weer zien want eind augustus gaan wij Mike na twee jaar dan ook live zien als hij Nederland een bezoek brengt.

Men neme Tyra, de laatste weken kreeg zij weer steeds meer last van haar gebroken voet. Gelukkig had de orthopeed een oplossing: Steunzolen! Die kent Tyra als de beste maar dan van haar zus, dat was even slikken maar na de eerste dag dragen niet meer want het HELPT!

Tyra zit dan niet in een musical maar maakt een boel hele leuke dingen mee. Ze staat op een podium in ons Stadshart te zingen in haar eentje en daarna met grote musicalsterren, komt tot de laatste 20 Keessie's van de musical Kruimeltje, mag live-optreden op Radio West als Mary Poppins, geeft na een jaar oefenen drie prachtige voorstellingen van het Nederlands Musical Ensemble maar het mooiste ze mag na een auditie meedoen aan het TV-programma My Name is…. als Wieneke Remmers: Maria in The Sound of Music. In de eerste opname van het programma lukt het haar zelfs, na vier keer een JA van de jury, kans te maken op de halve finale. Het wordt weer een spannende week!

En dat het belangrijkste ingredient, Marilou. Ook zij doet het goed. De aanvallen blijven rustig Marilou daar in tegen niet. Die is druk, aanwezig en alert.

We zijn al een aantal weken aan het oefenen met de Tellus, een communicatiemiddel. En dat beter dan iedereen voor mogelijk had gehouden. Marilou kiest uit twee vlakken, eerst met haar ogen maar daarna moet zij haar keuze bevestigen door met haar hand op het plaatje te slaan. De Tellus ondersteunt dan haar keuze met spraak. Het vraagt veel geduld, Lou slaat niet altijd direct op het plaatje en snap soms niet dat alleen kijken geen resultaat geeft.

Het gaat ook heel goed met haar handfunctie, we hadden geen beter moment kunnen kiezen voor de Tellus. Getuige het filmpje hieronder:

En nog een leuk filmpje. Dora heeft Lou gescoord op de Dreamnight of The Zoo in Blijdorp. Een avond speciaal voor zieke kinderen en de rest van hun gezin. Het was de eerste keer in bijna vijtien jaar dat wij met Lou in de avond op stap durfden. En het was grandioos, wat heeft Lou genoten en wij van haar!

 

Na maanden kon ik eindelijk weer eens meekijken bij het zwemmen, dat blijft toch een echt feest voor Lou. We durven nog steeds niet zoveel in het water, officieel mocht Lou pas een jaar na de operatie weer zwemmen. Maar vorige week is het ons met veel geduld toch gelukt haar in en uit het zwembad te laten klimmen/lopen. Weer een stukje van vroeger terug gekregen!

Ze heeft nog steeds haar dips, een paar weken geleden kwamen we opeens tot de conslusie dat het haar al weken niet gelukt was het hertekamp bij ons in de buurt lopend te bereiken. Dat was vlak na de operatie wel anders. Weer een stap terug willen we zeker niet, dus met lichte dwang proberen we het weer te halen. Het is nog niet gelukt maar we zullen zien.

Wat we ook zien en helemaal niet willen zien is de torso van haar lichaam. We waren gewaarschuwd maar toch hoop je dat het bij Lou anders zal gaan. Haar lichaam gaat weer steeds meer een voorkeurshouding aannemen. Haar voetje staat weer naar buiten toe tijdens het lopen enz.

Maar haar lach zorgt ervoor dat alle zorgen als sneeuw voor de zon verdwijnen:

 

En als je al deze ingredienten husselt krijg je stampot Wiertz!

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s