Dag liefste Lies! 30 Maart 2015

  

 

Dag lieve vrolijke Lies! 

Als ik aan je denk, denk ik aan lachen en vrolijkheid.  

Sterker nog, ik hoor je zelfs lachen met de woorden hi,hi er achteraan. 

Wie krijgt het voor elkaar dat ik mijzelf, naast een traan ook op een glimlach betrap bij het bekijken 

van je rouwkaart.  Ik mis nog net je woorden: Groetje Lies 

Acht jaar geleden leerden we je als hulpzoekend gezin kennen, via een contactadvertentie op een 

PGB-zoeksite. Bij ons eerste contact dachten wij al: die moeten we hebben en nooit meer loslaten!  

De dagen dat je voor Marilou zorgde waren EEN groot feest voor haar en ons gezin! 

Terwijl je in ons leven kwam op het moment dat ons gezin behoorlijk overhoop lag door allerlei 

gezondheidsproblemen. 

Marilou lag er vaak slecht bij maar vanaf het eerste moment liet ik haar met 

een gerust hart bij jou achter. 

Soms betrapte ik Marilou erop dat ze zich bij jou beter voordeed 

omdat ze merkte dat je zo je best deed van elke (zorg)dag een feestje te maken!  

In 2008 kwam je grootste wens uit, kleinzoon M werd geboren. Alleen aan het woord Oma moest 

je even wennen, we plaagden je er vaak mee! Als trotste oma genoten we van je foto’s en je 

verhalen. 

In dat zelfde jaar zorgde je er ook voor dat je vriendin Ingrid bij ons kwam werken. Jullie samen 

zorgden voor nog meer lachsalvo’s in ons huis.  

Omdat je zo vertrouwd voelde in ons gezin ga je voor het eerst met ons mee op vakantie naar 

renthe, het is pas mei maar het is Liesjesweer!

We hebben een week lang stralend warm zonnig zomerweer!  

We maken samen nog meer bijzondere dingen mee, in febr. 2009 mogen we als gezin een weekje 

genieten in Villa Pardoes en natuurlijk zorgen wij ervoor dat jij ook dit keer met ons meegaat!

Het is een week geworden om nooit meer te vergeten, precies wat alle foto’s van jou en Lou ons ook 

vertellen!   

Jij bracht altijd gezelligheid, vrolijkheid en een tomeloze energie over op ons allemaal.  

   

 

Toch maakten we samen ook veel verdrietige dagen mee, dan zat je uren en dagen naast het bed van 

Marilou alle medische apparatuur maar vooral Marilou in de gaten te houden. 

Je deelde onze zorgen letterlijk en figuurlijk en dat al al die jaren. 

In juni 2010 sta ik aan de grond genageld als ik tijdens jullie vakantie in Terschelling P aan de lijn 

krijg. Hij vertelt het vreselijke verhaal van jouw val van de trap. Gelukkig herstel je wonderbaarlijk 

snel maar de zware zorg voor Marilou kan je niet meer aan. 

Onze wereld staat even stil, hoe moeten wij nu verder zonder de goede zorgen van onze lieve Lies?  

Maar zoals eerder gezegd we laten je niet los en zoeken naar oplossingen zodat Marilou toch kan 

blijven genieten van lieve Lies. 

De geboorte van tweede kleinzoon S zorgt gelukkig voor nieuw levensgeluk!  

We merken dat Lies last heeft van de gevolgen van haar val maar nooit in al die jaren heb ik haar 

horen klagen. Een pijntje stelde niks voor en ging vanzelf weer over, morgen vast weer een nieuwe 

dag was haar motto.  

  

We zien Lies noodgedwongen minder dan we zouden willen maar wel zo regelmatig dat onze 

contacten warm blijven.  

  

Vorig jaar op een regenachtig sombere dag op onze vakantie in mei open ik mijn mail, tranen 

stromen over mijn wangen en het lukt mij niet Axel te vertellen wat ik zojuist gelezen heb. Niet te 

bevatten, onze Lies zo ziek!  

  

De berichten in de maanden die volgen zijn naar om te lezen, hoe positief ook opgeschreven, de 

waarheid lazen wij tussen de regels door.

Toch lukt het ons mee te genieten van de wat fijnere dagen zoals het weekendje weg met de familie.

Van mijn eerste bezoekje in het ziekenhuis schrik ik, ik lees de pijn van je gezicht terwijl je mond de woorden: het gaat goed hoor! uitspreken. 

Weken later besluit ik, vlak voor je laatste chemo, onverwachts op bezoek te gaan met Marilou in het ziekenhuis.  

Marilou is uitgelaten en laat dat op de gang al flink horen, jij bent op dat moment op de badkamer 

als we je door de deur horen vragen: Marilou-tje ben jij dat echt?? 

De grote glimlach op het gezicht van Marilou bij het horen van jouw stem zal ik nooit meer vergeten en ook de nog grotere glimlach niet, als jullie ogen elkaar vinden!  

En dan het mailtje van P, dat hij hoopte nooit te hoeven schrijven en dat wij hoopten nooit te hoeven lezen!  

Ik besluit een fotoboek te maken van al onze prachtige foto’s van Lies en Marilou samen. Het zijn er 

in al die jaren heel veel!  

  

 

 

Ik heb geen EEN foto kunnen vinden waarop Lies NIET lacht, sterker nog de meeste foto’s zijn van 

schaterlachen. Zo nemen wij thuis bladerend door het boek samen met Marilou afscheid van onze lieve Lies en lezen wij dat Lies hetzelfde doet vanuit haar bed.  

Bye-bye-zwaai-zwaai, jouw feestje gaat voor altijd door in onze harten! 

  

(Bovenstaande tekst is gesproken door mij tijdens het afscheid)

Vandaag hebben wij samen met 200 vrienden en familie op een bijzonder mooie humoristische manier afscheid genomen van onze fantastische PGB-ster Lies. Niet alleen onze PGB-ster maar zoveel meer dan dat, het voelt of wij afscheid genomen hebben van een goede vriendin of eigenlijk een familielid!

Zeven jaar lang is zij onderdeel geweest van ons gezin en zorgde zij met al haar liefde en vrolijkheid voor Marilou op mooie maar ook verdrietige momenten. 

Ook dit is PGB, een verbintenis voor het leven en het veel te vroeg afscheid nemen van elkaar!

We zullen je nooit vergeten en genieten van jouw vlijtige Liesjes en Vergeet mij nietjes in de tuin! 

 



Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Dag liefste Lies! 30 Maart 2015

  1. mariska zegt:

    Heel mooi stukje en mooie waardevolle foto’s šŸ˜˜

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s