Aangepast vakantie vieren in de Ronald MCDonald Kindervallei (mei 2013)

Stukje geschreven voor de nieuwsbrief van de Nederlandse Rett Syndroom Vereniging:

We zijn bijna 2 uur onderweg als we het landschap langzaam zien veranderen. Is het de zon, na maanden van kou en regen of toch het landschap wat het uitzicht prachtig maakt.

We zien de heuvels voor onze ogen opdoemen, alles staat in bloei!

We rijden een dorp in, als we opeens in de verte een goud verlicht dak zien. Dit moet het zijn, de Kindervallei, ik herken het van de plaatjes!

Wat een prachtige aankomst, ik ben er even stil van.

Dat komt goed uit want de vrijwilliger heeft er vandaag zin in en praat honderd uit. Over het gebouw dat ontworpen is door de kunstenaar Hundertwasser, over de do’s en don’ts, het concept, de weekindeling enz.

De geur van versgebakken vlaai hangt in het gebouw, hij smaakt net zo lekker als hij ruikt! Naast mij trekt Tyra aan mijn arm: Mam zullen we nu naar het huisje gaan?

Het huisje is op de begane grond, het is groot, ruim en doelgericht! Twee grote slaapkamers, een voor Marilou en een voor ons als ouders. Tyra slaapt in de woonkamer op een opklapbed. Dat gaat prima, zeker voor een 12-jarige, alleen is het lastig dat de noodverlichting aan de buitengevel van het huisje ’s nachts de gehele woonkamer verlicht.

Alles wat wij nodig hebben voor de verzorging van Marilou is aanwezig, zoals een speciaal bed met hoge hekken en een plafond tillift. De badkamer is een plaatje om te zien, een waar kunstwerk! Alles, maar dan ook alles is rond en in vrolijke kleuren afgewerkt.

Axel is lang bezig met uitpakken, onze bus is tot het dak toe gevuld. De meeste (medische) spullen zijn van Marilou, maar als alles op zijn plek staat kan het grote genieten beginnen.

We hebben het allemaal warm, heel warm! Lijkt het hier nou zoveel warmer als bij ons in het westen of is het echt zo? De thermometer geeft 23 graden aan. Oeps heb net de “winterkleren” van de kinderen in de kasten gelegd. Alleen Ax en Tyra hadden nog snel een korte broek in hun tas gestopt.

Het weer blijft de hele week mooi, het wordt zelfs elke dag warmer. Marilou heeft last van de extreme overgang kwa temperatuur maar slaapt ’s nachts gelukkig goed. Haar slaapkamer blijft koel.

We genieten van alles om ons heen en van elkaar. We maken leuke uitstapjes: Valkenburg, Maastricht maar vooral Mondo Verde maakt grote indruk op ons!

Wat een bijzonder natuurpark, zo groot dat we er zes uur hebben kunnen rondlopen. Marilou genoot van alle dieren, waterpartijen en uitkijkjes op het park en Tyra leefde zich uit in de attracties. Een echte aanrader voor iedereen: jong, oud of gehandicapt het is echt genieten daar!

Ook de Kindervallei heeft een heel programma voor ons samengesteld, gezamenlijk ontbijt, pannenkoeken eten, vlaaien bakken, rondleiding, wandeltocht of een middag chemische proefjes doen. Alles wordt uit de kast getrokken voor de gasten van de Kindervallei.

De samenstelling van de groep is heel divers, het andere Rett meisje herkende ik gelijk. Dat blijft bijzonder! Ook de samenstelling van broertjes en zusjes is divers kwa leeftijden. Tyra is de oudste maar al snel komt er een nichtje van haar leeftijd bij de groep. Alle kinderen vermaken zich prima in de grote zonnig tuin met skelters, fontein en zandbak. Marilou laat haar plezier ook goed horen, normaal schamen wij ons daarvoor maar binnen deze groep vakantiegezinnen hoeft dat niet gelukkig! Ze kan heerlijk door de tuin lopen.

Net op het moment dat onze ruggen de 24-uurs zorg voor Marilou teveel vinden worden, kunnen we onze PGB-er van het station halen. Zij zal de laatste dagen van onze vakantie voor Marilou zorgen. Deze vakantie-constructie werkt perfect voor ons. Die laatste dagen doen wij dingen die wij niet met Marilou kunnen ondernemen. Zo bezochten we de Kasteelruïne, de Mergelgrotten, gingen heerlijk uit eten en zaten tot laat in de avond op het Vrijthof. Want de volgende ochtend konden wij heerlijk uitslapen! Onze PGB-er sloop s’ochtends vanuit haar gastenkamer zo ons huisje in, ideaal!

Marilou lag die dagen in de prachtige snoezelruimte of verkende met onze PGB-er de omgeving van het huis. We beseffen dat het bijzonder is om onze MCG-dochter van bijna 17, twee keer per jaar op vakantie te kunnen meenemen. Op deze manier is het redelijk goed vol te houden.

En dan is het alweer vrijdag en moeten wij na een week afscheid nemen van de Kindervallei. Wat een fantastische accommodatie, een heerlijk huis, perfecte ligging, goede gastenkamers, alles klopte gewoon! Op deze plek komen wij zeker terug!!

20130811-130422.jpg

20130811-131129.jpg

20130811-131155.jpg

20130811-131301.jpg

20130811-131326.jpg

20130811-131344.jpg

20130811-131357.jpg

20130811-131409.jpg

20130811-131445.jpg

20130811-131500.jpg

20130811-131521.jpg

20130811-131948.jpg

20130811-132156.jpg

20130811-132230.jpg

20130811-132311.jpg

20130811-132324.jpg

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Vakantie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Aangepast vakantie vieren in de Ronald MCDonald Kindervallei (mei 2013)

  1. Hans zegt:

    Leonieke wat heb je dit mooi neer gezet, wij vertrekken morgen naar de kindervallei ben benieuwd of ik het ook zo beleef, alleen gaat onze verpleegkundige voor het eerst in jaren niet mee op vakantie, dus tot laat op het vrijthof zit er niet in voor ons, maar ik ga er vanuit dat het geweldig word, ik laat het weten via http://www.demi-teijn.nl dikke X voor jullie

    • Lieve Hans, Ester en Kids,

      Ik hoop zo dat jullie net als wij een heerlijke week hebben, het weer doet al zijn best. Niet teveel zon voor Demi maar wel lekker. vergeet Mundo Verde niet te bezoeken!
      Dikke kus terug!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s