Harde landing! 18 maart 2012

De val van twee weken geleden heeft toch nare gevolgen. Waar Lou eerst alleen problemen had bij het vinden van haar balans bij het uitstappen van de rolstoel, trekt zij nu haar rechterbeen op!

We maken ons er zorgen over. Hadden we vorige week toch naar het ziekenhuis moeten rijden, hadden we toch een foto moeten laten maken?

Gelukkig hebben we een team van drie fysiotherapeuten waar we advies aan kunnen vragen, helemaal fijn als ze alledrie op dezelfde lijn als wij zelf zitten.

Een foto zal waarschijnlijk geen meerwaarde geven aan het genezingsproces. Het bekken heeft een behoorlijke klap gemaakt en dat heeft tijd nodig om te herstellen. Volgens de peuten kan dat wel drie weken duren.

Alle testen op eventuele breuken zijn negatief en het feit dat Lou na het opstarten loopt als een kievit wijst op niets ernstigs.

Maar er is meer. Lou is Lou niet. Het lijkt alsof het laatste cluster niet geheel is afgemaakt. Het was ook een korterdurend cluster dan anders.

Lou is afwezig, soms pieperig en minder alert. We merken het direct bij het gebruik van de spraakcomputer. Het kan haar allemaal niet deren.

Sinds ze weer een paar weken hele nachten doorslaapt merken we dat haar alertheid overdag een stuk minder is. Wat is dat toch, het lijkt zo onlogisch!

We behandelen haar met paracetemol misschien heeft ze toch meer pijn dan wij denken. Ook verslikt Lou zich al dagen in haar eten en drinken. En begint een naar hoestje te ontwikkelen.

Dan denken we de oorzaak gevonden te hebben, ze heeft een doorbraakbloeding ondanks het doorslikken van de pil. Op advies van de gynaecoloog stoppen we vijf dagen met het geven van de pil.

Ik probeer mij te verheugen op een gezellige avond met mijn vakantievriendinnen. En laat trots onze nieuwe aanwinst zien.

Via een App op mijn I-Phone kan ik hen in het restaurant meelaten kijken naar het bed van Marilou(voor meer informatie zie mijn volgende blog!).

Ik probeer de beelden geen invloed te laten hebben op mijn leuke avond maar dat Lou onrustig in bed ligt heb ik heus wel gezien.

Als ik vele uren later thuiskom, blijkt de saturatiemeter al een keer af gegaan. Vast een foutmelding want het laaste cluster is nog maar 2,5 week geleden.

Maar niets is minder waar, als ik bij Lou binnenkom vertrouw ik het niet. Ze ademt zwaar en al snel voel ik dat ze hoge koorts heeft. Iets waar ik al heel de week alert op was ivm het verslikken.

Een longontsteking door verslikking is een verraderlijke vorm. De Rettmeisjes die Lou voorgegaan zijn komen een voor een voorbij in mijn hoofd. Vaak liep het goed af maar soms ook niet. Marilou is buiten de aanvallen nooit ziek!

De paniek neemt de overhand, het is teveel. Een slechte Lou, een nare hoest, een zware ademhaling, benauwd, hoge koorts, de verslikking en natuurlijk de enorme epileptieaanvallen.

Ik besluit midden in de nacht de huisarts te laten komen. Natuurlijk iemand die ons en Lou niet kent. Het is lastig om dan aan het bed even haar medische situatie te schetsen.

Nee ze kan niet communiceren, nee ze kan niet zuchten, nee ze kan nu net na een aanval niet rechtop in bed zitten….hij luistert haar longen en is er niet gerust op. Diezelfde nacht nog starten met een hoge dosering antibiotica met een breed spectrum.

Ik rijd om 05.00 uur naar de apotheek. Het begint al licht te worden. De vogels fluiten een prachtig concert. Ik heb een naar onderbuikgevoel waarschijnlijk is dat de reden dat ik mijn slaapgebrek niet merk. Wat was het een leuke avond nog maar een paar uur geleden.

Thuis begint het gehannes met de grote antibioticapil. Had ik ook maar geen ja moeten zeggen op de vraag: Kan Marilou pillen slikken? Ja deuh, slikt u een Mentos heel door?

Ik besluit de pil te verpulveren in een spuitje met water, dat lukt gelukkig. Nu moet Marilou nog slikken. Het blijft een wonder dat Marilou buitenbewustzijn toch een slikreflex heeft, gelukkig!

Axel en ik zitten aan het bed van Marilou, al urenlang. Zonder veel woorden, surfen we tussen de aanvallen door op het net. Ik plaats wat berichten op Facebook, alle steunbetuigingen doen mij meer dan goed.

Dan gaat het heel snel veel slechter met Marilou. En deze trend zet door in de middag. Weer opnieuw raak ik in paniek. De aanvallen zijn groot, groter dan anders. Ze komen zelfs in serie’s van vier achterelkaar en dan elk half uur.

We maken filmbeelden en sturen die nog naar onze Rettarts. Maar ook medemoeders kijken mee. (de beelden zijn te confronterend voor een openbare link op You-tube mail even als je de besloten link wilt bekijken)
We wegen opnieuw de meerwaarde van het ziekenhuis af. We hebben een saturatiemeter, een hartslagmeter, zuurstof en een antibioticakuur.

We vrezen even later dat we het over moeten gaan geven aan het ziekenhuis. Dan maar aan de Dormicum via het infuus en desnoods zelfs aan de beademing. We zijn op, als het opeens tegen de avond wat rustiger lijkt te worden.

We besluiten Lou toch thuis te houden en het zelf te doen. We hebben dan alledrie onverwachts een goede nacht. Lou zit er, bij het ontbijt, bij alsof er niets gebeurd is. Haar uitgevallen linkerkant doet weer helemaal mee. Een grote glimlach op haar snoet.

Ze heeft zelfs trek, vast voedsel lukt nog niet maar vla en fruit gaan prima. Ze is minder benauwd, wel is ze erg slap en valt vaak in slaap. Maar ze komt er wel!!

Maar wij, wij zijn het opgebouwde vertrouwen weer helemaal kwijt en bezig met een hele harde landing terug op aarde….

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op Harde landing! 18 maart 2012

  1. sarike zegt:

    vooral zo blijven schrijven en je vooral ook niet afvragen wat anderen denken. Nergens voor nodig!
    Hopelijk heeeeeeeel lang zo iets niet nog eens!
    XXS

  2. Gea zegt:

    Fijn weer met jullie mee te mogen lezen, ook al zijn niet alle verhalen jammergenog even positief. Als mede-ouder levert dit een gevoel van herkenning op. Een bevestiging waardoor je weet dat het er elders soms ook zo aan toegaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s