Maanden zonder slaap! 20 november 2011

De titel zegt het al, het is echt waar! We slapen al maanden niet, ook niet een klein beetje nou ja een heel klein beetje dan…..

Ik weet de avond dat het begon nog exact. Zat met een vriendin aan de lijn en plotseling hoor ik de geluiden door de babyfoon van een wel heel wakkere Lou.

Dat is niet gewoon voor haar, sinds de dag dat wij begonnen met de druppels Dipiperon slaapt ons meisje,als er geen bijzonderheden zijn, het klokje rond. In tegenstelling tot haar eerste zeven levensjaren.

Onze puber heeft helaas last van alles wat er zo bij een puberteit komt kijken. En niet een klein beetje maar een beetje boel. We moeten volgens de kinderarts gaan ingrijpen.

Ik vind het lastig, wil het wankele ademhalings-evenwicht niet verstoren met het rommelen aan de hormoonspiegel. Maar elke maand krijgt Lou het zwaarder, haar bloedwaardes zijn niet goed en na weer een paar nachten zonder slaap besluiten we het te gaan proberen.

De arts wil een zwaardere pil dan wij, we beginnen met de lichtste. Het gewenste resultaat voor de menstruatie is er maar helaas blijven de gebroken nachten bestaan.

Gewoon even doorzetten denken we dan nog. Er gaan weken zonder slaap voorbij. We snappen er niets meer van. Treffen elke nacht een tandenknarsend meisje vol onrust in haar bed aan, alle beelden en alle gevoelens van onmacht van jaren geleden komen boven.

Niets kan helpen, we halen alles uit de kast. Later naar bed, even uit bed, laten huilen, even iets xc2 laten drinken, rechtop tegen je aan in slaap laten vallen, schone luier, kauwtouw maar zelfs de Teletubbies kunnen niet helpen. Ten einde raad! Er moet iets zijn maar wat?

Net als vroeger, is er overdag niets aan Lou te merken! Aan ons inmiddels wel hoor!

Dus echt ziek kan bijna niet, het roer gaat bij haar pas om anderhalf uur na het naar bed brengen.
We zijn zelfs weer terug aan de speen. Die elke ochtend nog gewoon in haar mond zit.

Weer brengen we een bezoekje aan de arts. De oren, keel en longen zijn schoon. Ook met de urine blijkt niets mis. Ze heeft een soepele buik, bijna zeker geen verstopping. Tot de arts op haar maag drukt, Lou laat merken dat niet fijn te vinden en begint spontaan te boeren.

Eureka zou je denken, wij dachten het ook!

Dus aan de Pantazol, gelijk een goede hoeveelheid om snel het gewenste effect te krijgen. Maar de lezer voelt hem al aankomen nee helaas, de weken zonder slaap zijn inmiddels maanden geworden.

Wel kreeg ze last van de bijwerkingen van de nieuwe medicatie maar ook daar vonden we weer wat op in de vorm van nog meer medicijnen.

Lou is beter en alerter dan ooit, zonder aanvallen, loopt als een kievit, “kletst” honderduit en maakt van elke dag een nieuw feestje!

En wij, wij hebben steeds minder zin in een feestje……..

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Maanden zonder slaap! 20 november 2011

  1. willy zegt:

    Ha Marilou!

    Op je weblog zag ik gave wielbeschermers van Pip.
    Wij zijn ook al een tijdje op zoek naar leuke wielbeschermers
    voor de rolstoel van onze dochter.

    Waar heb je deze gekocht?
    Reactie mag wel naar willymeijerink@hotmail.com

    groetjes Willy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s