Opkikkeren met Stichting de Opkikker! 11 oktober 2011

Het is nog voor acht uur in de ochtend als onze ruitenwissers zeer hun best doen ons wat meer zicht te geven op de eveneens ondergelopen snelweg. We zitten met zijn vijven in de bus, Anouk had helaas tentamens en dus is onze Gerda mee.

We zijn nog maar een kwartier onderweg naar Zeewolde als we ruim een half uur stilstaan in de file, de bijzondere opening rond 09.30 uur met alle vrijwilligers zullen daarom vast niet halen.

Maar bij aankomst wachten de twee uiterst vriendelijke vrijwilligers Jasmine en Harold ons op. Het is al meteen gezellig aan de taart, we hebben er zin in!

Lou is blij even haar benen te kunnen strekken na de lange autorit, ik vraag nog voorzichtig aan Harold of wij nu het programma niet in de war schoppen. Harold antwoordt ontkennend het is onze dag dus rustig aan. Heerlijk daar houden wij van!

Gedurende de dag horen wij plukjes van het programma, Tyra brandt van nieuwsgierigheid maar Jasmine en Harold weten de spanning er goed in te houden. Er springt een meisje naast mij een een gat in de lucht als wij het zwembad betreden. De woorden Vet gaaf, Cool vallen bij het aanzien van de Flowboardbaan. Tyra krijgt het komende uur priveles en wij verwennen Marilou met een ronde in de stroomversnelling van het Subtropisch zwemparadijs. Ze geniet, ondanks dat de temperatuur van het zwemwater een stuk lager is dan gewend, van het golfslagbad en wij genieten natuurlijk mee!

Daarna worden we opgedeeld, Tyra mag gaan klimmen met Axel op een klimwand maar is iets te snel boven, ze heeft al snel een vermoeden waar wij zitten.

Lou, Gerda en ik liggen namelijk in de stoelen van de beautyfarm te genieten van een heerlijke voetmassage en daar schuift Tyra maar al te graag bij aan voor een manicure.

Dan is het tijd voor het rijkelijk gevulde lunchbuffet, we kennen elkaar nog maar net maar lachen al heel wat af met zijn zevenen. Tyra roept al ik wil naast Jasmine!

Andere gezinnen hebben maar een vrijwilliger, wij boffen want we hebben er twee en wat voor twee!

Ze vertellen dat ze elkaar alleen van door de telefoon kennen en dat dat alleen al zo leuk is van deze dag.
Het raakt mij om te horen dat ze al eerder bij elkaar zijn gekomen om ons gezin te bespreken. Ze hadden ons opgezocht op Google en ja daar is heel veel te vinden!
Het praat veel makkelijker, we hoeven niet alles te vertellen of uit te leggen.

Harold en Jasmine werken bij de Rabobank en deze bank werkt vaker mee aan goede doelen, nu voor het eerst bij Stichting de Opkikker. Beiden vertellen dat dit hun leukste goede doelendag is tot nu toe vooral door het directe contact met de zieke kinderen.

Zoals al de hele dag verlaten we als laatste gezin de zaal op naar weer een gescheiden activiteit. Lou, Ax, Gerda en Harold verkleden zich intussen als heuse kabouters, Lou kan haar lach niet meer inhouden en kijkt haar ogen uit in het geheel aangeklede kabouterhuis.

Ik heb het van horen zeggen want Tyra, ik en Jasmine zijn ons in het zweet aan het dansen in de Danceworkout althans dat was de bedoeling. Tyra kijkt het danstafereel eens aan en Jasmine kan nu al lezen en schrijven met Tyra blijkt even later! Jasmine roept iets in de trant van wacht even en voor we het weten zitten we in een SWAT-politiebus en rijden in colonne met limousines en politiemotoren over de autoweg terwijl Tyra nog even de sirene aanzet. Na terugkomst op het park neemt ze nog even onder het toeziend oog van een marinier plaats in een vaarsimulator. Haar vrachtschip crasht helaas!

We vertellen elkaar onze belevenissen onder het genot van een drankje. Ik vind het wel heel jammer dat ik Lou niet heb zien stralen in haar kabouteroutfit. Maar ook daar heeft Stichting de Opkikker weer aan gedacht, beide vrijwilligers hebben een fotocamera en een filmcamera dus alles is door hen vastgelegd.

We gaan een lange wandeling maken en stiekem denk ik al te weten waarheen. Het weer zit ons echt niet mee, niet alleen regen maar vooral die wind is vreselijk zeker als we op de dijk aankomen. We zien hem staan, jawel hoor: DE HELICOPTER! Lou heeft even haar dipmomentje met het lawaai van de helicopterwieken om haar oren. Maar zoals zo vaak weet Kabouter Plop met zijn verjaardagstaart haar weer aan het lachen te krijgen. Leve de draagbare DVD-speler!

Alle vier maken we een prachtige vlucht! Vind het ondertussen best stoer van mijzelf de wind liegt er namelijk niet om!

Terug in de feestzaal, is het feest al in volle gang. Voor Lou net iets teveel van het goede kwa geluid dus zoeken Gerda, Lou en ik een rustiger plekje in de hal. Lou vermaakt zich met een schaal bananensnoepjes. En opeens heeft zij dan een prima handfunctie, gelukkig had ik mijn camera bij de hand voor het bewijs. De boef pakte een voor een een snoepje van de tafel en wist die in een strakke beweging feilloos in haar mond te krijgen!!

Tyra zat stil en profiel zodat ene Joke met een simpel nagelschaartje en een zwart papiertje Tyra in prachtig silhouet uitknipte.

Net op tijd klaar voor een optreden van vier finalisten van X-factor. Er werden nog kadootjes uitgedeeld voor we allemaal aan tafel konden voor een heerlijk diner. Lou genoot van een groot bord pasta en zelfs aan de speciale bestelling van de chocoladevla voor de medicatie was gedacht.

We vertelden Jasmine en Harold dat het vandaag een bijzondere symbolische dag voor ons allemaal was. Alsof het zo had moeten zijn, was het vandaag op de kop af een jaar geleden dat Marilou stopte met ademen na een een scolioseoperatie op de IC.

We zijn heel veel mensen dankbaar die gevochten hebben ons meisje in de conditie te krijgen die zij vandaag precies een jaar later heeft gekregen!

Nog steeds voel ik een brok in mijn keel als ik het verhaal van Marilou vertel maar aan de overkant van de tafel zie ik ook tranen in de ogen van Jasmine en Harold en nog voor we aan het voorgerecht begonnen waren wordt er opeens onder luid applaus een brandende ijstaart binnengebracht.

Ook ons ijs is gelijk gebroken en met dezelfde tranen maar nu van het lachen, prikken we nog gauw een bordje mee van het fantastische buffet we maken van drie gangen gewoon een grote gang.

Het tekent de sfeer van de hele dag, de tijd vloog voorbij en was veel te kort voor ons allemaal! We moeten ook veel te snel afscheid nemen van Jasmine en Harold, we beloven contact te houden via de social media. Maar ze moeten nu echt snel weg voor alweer de volgende verrassing.

Wij haasten ons op weg naar onze bus, dit willen we niet missen. Het is inmiddels tegen de avond, het is donker en nog steeds heel erg nat buiten. We horen de toeters en de sirenes al, ja hoor het is echt waar!

Werkelijk alle mensen die deze dag voor al die 50 gezinnen mogelijk hebben gemaakt, staan ons uit te zwaaien met een glimlach, zelfs de regen krijgt die er niet meer af!

Er worden nog meer kadootjes uitgereikt als we Jasmine en Harold aan het einde van de enorme slinger van mensen zien staan, dag lieve mensen bedankt het was een dag om nooit te vergeten dankzij jullie allemaal!

Tyra weet het vanuit de achterbank goed samen te vatten: vandaag was gewoon TE LEUK!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s