Bestaan wonderen? woensdag 19 januari 2011

Een maand gips verder, een maand waarin al mijn gedachten in alle soorten en maten voorbij komen, heb er tenslotte alle tijd voor. Mijn dagen bestaan voornamelijk uit op de bank hangen en naar buiten staren.

Ligt het aan mij of heeft de sneeuw alleen maar plaats gemaakt voor regen, heel veel regen. Ik lees en bekijk alles wat voorbij komt vooral in digitale versies.

Vorig jaar volgde ik Jelte, beter bekend als het jongetje wat door een schop van vriendjes gehandicapt is geraakt, op de voet. Hoe anders is het verdriet van deze moeder.

Er vormt zich een team om hen heen en samen gaan ze de grote plas over op zoek naar een wonder. Jelte eet weer taart! kopt de Telegraaf, ik kijk naar het bijbehorende filmpje.

Ik zie een allerliefste en gemotiveerde therapeut en een strijdbare moeder in beeld.

Daarna kijk ik, na een tip, op uitzending gemist naar: Je zal het maar hebben! Thiandi is een meisje van 18 jaar. Op het oog een meisje met een zeer laag verstandelijk niveau maar niets is minder waar. Het meisje heeft een lichaam waar ze totaal geen invloed op kan uitoefenen maar heeft verder een normaal verstand.

Tot haar 13de jaar wist niemand dit, hoe vreselijk moet dat voor haar geweest zijn? Er moet op dat moment iemand geweest zijn die geloofde in een wonder. Die meer in het meisje zag dan andere. Diegene leerde haar "praten" dmv een geplastificeerde kaart vol losse letters en ondersteunde haar hand naar de letters toe.

http://sites.bnn.nl/page/jzhmh2010

 

De presentator gelooft zijn ogen niet en vraagt of hij haar hand mag ondersteunen maar dan lukt het opeens niet meer. Ik zou ook twijfelen, eerlijk gezegd twijfel ik ook maar heel diep van binnen ook weer niet omdat ik een aantal jaar geleden iets soortgelijks heb gezien op een Belgische Rettfamiliedag.

De Rettmeisjes speelden op die manier memory en maakte met een ondersteuning van een derde persoon hun keuzes. De methode intrigeerde mij maar werd helaas niet in Nederland aangeboden, ik zou het zo graag een keer bij Marilou willen uitproberen.

Of geloof ik teveel in wonderen? Of moet ik meegaan in de gedachte alles wat je van ver haalt is lekker(der).

Maar misschien wil ik het allemaal niet geloven omdat dat voelt als een tekortkoming van mijzelf als moeder van Marilou. Maar heb je als moeder niet veel meer nodig?

Therapeuten die niet alleen in jou geloven maar vooral ook in je kind. Therapeuten die met de grootste motivatie proberen eruit te halen wat erin zit en misschien zelfs wel een beetje meer!

Want het zijn juist die mensen die een Jelte, een Thiandi en een Marilou nodig hebben! Mijn gevecht, ja zo mag ik het noemen, om met Marilou te kunnen communiceren duurt al jaren. Ook ik ben het "ver" gaan halen maar net nu het een succes begint te lijken, blijkt het een brug te ver zonder vervoer maar met gips.

Over twee weken gaan we toch verder maar dan met twee therapeuten op diezelfde bank achter het verregende raam.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Bestaan wonderen? woensdag 19 januari 2011

  1. Marijke zegt:

    Wonderen bestaan, dat is duidelijk. Ik wens je toe dat ook jullie dat mogen ervaren.
    Sterkte voor jezelf nog met al dat liggend moeten toezien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s