Hallo tweeduizendelf! zaterdag 1 januari 2011

Ik eindigde mijn blog vorig jaar met verdriet net zoals we gisteren het jaar eindigden. Tis maar goed dat ik nog steeds niet bijgelovig ben.

Maar er was meer dit jaar. Tyra speelde haar laatste voorstellingen van The sound of Music en na een jaar van oefenen drie voorstellingen van Kunt u ons de weg naar Hamelen vertellen meneer?

Nouk ging voor het eerst zonder ons op Ski-vakantie. Was daarnaast druk met tentamens voor haar eindexamen.

Lou had een overvolle agenda met vervelende onderzoeken en opname's in het Sophia Kinderziekenhuis. Het gaat niet goed met Lou en ik probeer de artsen te overtuigen dat snel ingrijpen noodzakelijk is.

We hadden als gezin een heerlijke week in het Colombinehuis maar genoten ook van drie zonovergoten weken in Zeeland.

Anouk slaagt met fantastische resultaten voor haar VWO examen en als kado van ons, mag zij haar vriend in Canada gaan opzoeken. Ze is dan net een paar weken zeventien. Wat zijn we trots op onze grote kleine meid!

En dan bijna op weg naar Schiphol gebeurt het, ik kan geen stap meer zetten maar besluit toch Nouk te gaan halen. Ik heb geen gevoel meer in mijn been en na weken van wachten en onderzoeken word ik geopereerd. Na drie maanden kan ik zonder mijn rolstoel maar het gevoel in mijn been komt niet volledig terug.

Als ik net een paar dagen uit het ziekenhuis ligt de operatiedatum voor Marilou op de deurmat. De operatie verloopt prima maar het lukt Lou niet meer zelf te ademen. De drie zwaarste dagen van mijn leven volgen maar slaan om in intense vreugde als zij nog maar een paar dagen later weer haar eerste stapjes zet!

De verzorging is geheel anders en thuis moeten we daar op inspringen ook met elkaar. Er vinden wat personele veranderingen plaats iedereen zet zich maximaal in! We genieten van de terugkomst van onze Lies maar helaas blijkt dit van korte duur te zijn. Wat zullen we haar aanwezigheid gaan missen! Alle voorzieningen zijn bijna rond, niet zonder slag of stoot dat wel. Het vreet al mijn energie op maar toch komt er een rust over ons heen. Nouk geniet van alles wat haar aangeboden wordt bij haar studie Diergeneeskunde, ze zit daar zo op haar plekje. Tyra is aangenomen bij musicalopleidingen, doet er wat leuke dingen naast zoals TV-opname's. En Lou, Lou geniet weer van het leven en alles daar omheen. Nog een paar weken en dan is het Kerst, we kijken er met zijn allen erg naar uit. Maar helaas krijgen we een week voor Kerst een telefoontje dat Anouk een ongeluk met haar paard heeft gehad. De gevolgen zijn groot en dan vooral in haar gezicht. We herpakken ons, brengen het huis in kerstsfeer, nog drie dagen en dan is het zover. Ik ging tussen de boodschappen door alleen maar even kijken bij het Basketbaltoernooi van Tyra en daar lag ik op de gladde betonnen trap met vier breuken in mijn rechterenkel. Nadat ik diezelfde avond opnieuw werd geopereerd zit ik de komende drie maanden weer oin een rolstoel. Werd het Kerst en Oud en Nieuw. En hoop ik alleen maar dat dit een heel ander jaar wordt met een weer net zo mooie Anouk, een gezond lopende Marilou, een doorzingende Tyra, een moeder die weer moeder kan zijn. Er rest mij nog maar een ding te wensen en dat is dat mijn allerbeste en allerliefste verzorger weer gewoon mijn mannetje mag zijn! Dag tweeduizendtien, hallo tweeduizendelf!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hallo tweeduizendelf! zaterdag 1 januari 2011

  1. Marijke zegt:

    Wens jullie een mooi 2011 toe, waarin jullie hopelijk allemaal weer gezond mogen worden. En hopelijk minder pech als 2010.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s