Derde dag IC? woensdag 13 oktober 2010

Ik wilde alleen maar een paar uur gaan liggen op de afdeling Zuid. De IC-verpleging had ik gevraagd niet Axel maar mij wakker te maken als Lou onrustig was of als zij weer opnieuw geintubeerd moest worden. Ik schrok pas om 06.00 wakker. Op de IC aangekomen liggen beiden nog in diepe slaap. Het is redelijk goed gegaan. Halverwege wat onrust maar gelukkig gaf haar favoriete muziekje: Hoor de wind eens waaien? toen wat troost. Er zijn wat nieuwe problemen. Het wondvocht is nog fors wat het verwijderen van de drain kan tegenhouden. Maar een drain mag vanwege infectiegevaar niet langer dan twee dagen blijven zitten. Maar er is meer, Lou heeft last van glucosurie. Ze plast meer uit dan dan ze binnen krijgt en er zit glucose in de urine. Oeps suikerziekte en insuline spuiten wordt er geopperd maar daar zitten we niet op te wachten. Maar het zorgt er wel voor dat we moeten wachten op de visiteronde. Daar blijkt het een gevolg van de voeding vol vetten, mineralen en koolhydraten op volwassenen niveau gegeven via de diepe lijn in de hals. Waarschijnlijk reageert een Rettmeisje hier verkeerd op. Die voeding wordt gelijk gestopt. En komen weer die moeilijke keuzes wat gaan we doen? Haar via de neussonde voeden maar met zo'n pijnlijke rug wil je misselijkheid en spugen zeker voorkomen. Niet voeden houdt een snel herstel tegen. Ik geef aan het toch te willen proberen. Elk cluster geef ik haar ook in comateuze toestand voeding met een spuitje. Toch wordt er voor sondevoeding gekozen. En alsof ze het hoorde, zie ik voor het eerst in drie dagen haar ogen goed wakker. Zo typisch Lou, we kennen het van de clusters. Zo snel zo slecht en zo snel weer zoveel beter. Terwijl de verpleegkundige de voeding aanprikt vraag ik Lou nog een kans te geven. En daar is het karaktertje weer, ze doet haar mond met uitgedroogde lipjes langzaam open voor het lepeltje met vla. Het hele bakje gaat op en na overleg gaan we gelukkig niet meer over op sondevoeding. Ze is echt wakker, ze draait haar hoofd volgt ons en kan langere tijd haar ogen openhouden. Het voelt voor mij een beetje als een wedergeboorte. Welcome Back Lou! Ze is angstig, ik vertel haar keer op keer waar ze is en wat er aan de hand is. Ze moet er een van huilen haar stembanden doen weer een beetje mee. De assistent van de orthopeed komt langs, we bespreken opnieuw de pijnmedicatie. Er is weinig keuze. Alles wat echt afdoende helpt komt uit de verboden opiaten-groep. Ze doet het nog steeds op paracetemol en een broertje van Ibuprofen. Het is niet te geloven! Ax weet niet wat hij ziet als hij na een pauze de IC-box op komt lopen. IMG_1217
En dan gaat alles opeens heel snel. De diepe lijn in de hals met de bijbehorende hechtingen gaat eruit. Weer een slang minder. De cliniclowns zijn op de IC, ik twijfel even als ze toestemming vragen voor een bezoekje maar in goede doen kun je haar geen groter plezier doen dus…..heel rustig dan grappige dames. Wij genieten meer van de afleiding dan Lou maar wij lachen weer en die ontspanning pikt Lou vast op. IMG_1219
Tegen de middag mogen we zonder insuline te hoeven spuiten terug naar afdeling Zuid. We zijn in jubel stemming en worden met open armen ontvangen. De hele afdeling heeft met ons meegeleefd. Veel verpleegkundigen komen haar gedag zeggen. Haar lach is er nog niet maar heel af en toe zie ik een mondhoek iets omhoog gaan. We blijven van alles aanbieden gelukkig neemt ze van alles kleine beetjes. Alle medicatie gaat er zelfs oraal in met behulp van vla. Oma en Tyra komen op bezoek. IMG_1224
Nouk zit midden in haar introductieweek in Utrecht en zorgt daarnaast voor haar paard. Tyra valt met haar neus in een Sophia-feestje. Een kunstfeestje met camera's, chips hapjes en een kinderschilderworkshop.IMG_1228 
Lou slaapt maar is ook veel wakker en een stuk rustiger dan de dagen ervoor. Lotte een van de PGB'ers komt langs. Lou heeft goed door dat ze er is. We proberen de hectische en emotionele dagen op de IC te verwerken. Het is niet niks wat je daar allemaal te zien en te horen krijgt naast alles wat je eigen kind aangaat. We moeten lang wachten op de ass. Orthopeed, we willen haar graag van de neussonde en de drain af hebben. Tegen de avond is het dan zover weer twee slangen minder. We moeten haar gaan draaien om de wond te kunnen verzorgen, ik heb een knoop in mijn maag. Voor haar pijn maar nog meer de aanblik van de enorme ritssluiting van nek tot stuitje. Maar beide vallen niet tegen. Het ziet er prachtig uit, een waar kunstwerk!IMG_1229

IMG_1230 
 
Lou valt zelfs tijdens het verzorgen op haar zij in slaap. Het hoofdeinde moet en mag voor haar longen 30 graden omhoog. Het doet haar goed.IMG_1231 
Mijn rug laat weten wat ik hem heb aangedaan de afgelopen dagen. Ik vertrouw ook het gevoel in het litteken niet. Aangezien er een orthopeed op de kamer staat vraag ik hem te kijken. Het lijkt wild vlees maar als ik 's avonds er niet meer op kan liggen besluit ik naar de eerste hulp te lopen. Mijn gevoel klopt er zit een schijf onder het litteken. Hier op de eerste hulp voor kinderen kunnen ze er niks mee, ik moet naar het Erasmus. Maar alles in mij zegt nee, ik heb geen zin om alleen te gaan, wil niet ver weg van Lou en ben alleen maar vreselijk moe van …….alles.

Dit bericht werd geplaatst in Dieren, Jarig, Publicaties en televisie. Bookmark de permalink .

8 reacties op Derde dag IC? woensdag 13 oktober 2010

  1. Aline Verhagen zegt:

    Lieve allemaal,

    Wat een bericht! Lou op de kinderafdeling en zelf eten… prachtig allemaal, maar er is nog steeds een lange weg te gaan. Daarbij moet jij, Leonieke, ook aan jezelf denken. Als jij terugvalt heeft Lou er ook niets aan. Dus toch misschien naar het Erasmus…. je kan het alleen. En Lou is bij Axel in zeer goede handen. Sterkte met alle beslissingen die genomen moeten worden.

    Warme groeten van Debra, Aline, Gerard en Elmar

  2. Monique zegt:

    En voordat je het weet zit madam weer recht op de rand van het bed! Super zoveel vorderingen in korte tijd! Het zijn toch dappere dodo’s die RETT-meiden! We weten het maar ze blijven zelfs ons verbazen…Kunnen jullie het resultaat van de rechtere rug al waarnemen? Jullie moeten wel doodmoe zijn van al die indrukken, leven tussen hoop en vrees, spanning enz. Kop op nu is het ergste achter de rug en kan het alleen maar beter gaan!
    Groetjes Monique

  3. Wendy Boer zegt:

    Wat kunnen ze toch wonderlijk snel herstellen, als je leest wat er nu in no time alweer gebeurd is, niet te geloven, een supersterke meid gewoon!!!, en dat ze gewoon in slaap valt tijdens verzorgen dan is toch ook pijn “houdbaar” op dat moment voor haar. Heel positief dit allemaal en dat zelf eten, heerlijk als ze dat zo snel weer doen, zou ik ook altijd ver boven alles prefereren voor haar. En je ziet nu hoe heerlijk dat ze gewend is ook heel slecht toch eten te accepteren en toch daarop positief reageert!

    Wat een heerlijke update. Tuurlijk zal het ook nogwel eens minder gaan en nog een heel lange weg maar dit geeft je wel even megakracht denk ik en een goede energie boost!!!

    Maar idd jij nu ook even goed op jezelf passen, door deze zo intensieve zorg en spanning constant voel je ahw niets en blijf je doorgaan maar straks moet je er zijn en kan je niets meer dus blijf ook jezelf goed in de gaten houden en wees daar niet te “laks” in!!!

    Heel veel succes en sterkte weer met alles, groetjes Wendy

  4. Yolanda zegt:

    Onze ijzersterke dames ! Ze blijven verbazen. Heerlijk dat de goede ontwikkelingen zo vlotjes verliepen vandaag, ga zo door.
    Zorg goed voor je zelf Leoniek, want het gedoe met Marylou zal nog even duren. Nu wordt er ook voor haar gezorgd, neem die tijd, het kan niet anders.
    Sterkte allemaal,
    liefs Yolanda

  5. Wieke zegt:

    Het karakter heeft ze vast van haar mamma, ook zo’n sterke vrouw 🙂
    Ik ben blij om te lezen dat de lijnen snel verdwijnen en dat ze steeds meer vooruit gaat.

    Ik weet dat het niet makkelijk is om Lou alleen te laten maar vergeet alsjeblieft jezelf niet en laat toch maar even naar die schijf kijken voordat dat te laat is.

    Heel veel sterkte

    Groetjes Joop en Wieke en de kids

  6. Petra Chabas-Roelofs zegt:

    Marilou,je bent een kanjer!En nu nog doorvechten tot je weer lekker thuis kan slapen.
    En Moeders,pas ook op jezelf!!
    Groetjes PetraC

  7. Caro zegt:

    Heel blij dat Marilou wat beter gaat. Nu eerst voor jezelf zorgen nu Marilou nog in goede handen is van Axel en zoveel lieve verpleegkundigen, zodat je daarna met volle moed en een betere gezondheid haar kan bijstaan. Doe het voor Marilou ze zal je hard nodig hebben na die 2 weken. Rust voldoende al is dat moeilijk.
    Axel, ook voor jouw goeie moed, het is heel erg fijn dat je er al die tijd voor beide dames stond. Hoedje af!
    Caro

  8. Marijke zegt:

    Fijn dat ze weer naar de oude afdeling terug mocht en ze weer zonder al die nare slangetjes ed is.
    Hoop dat ze nog vele lachjes aan jullie gaat geven en goed opknapt.
    Wel weer balen voor jou dat de wond niet goed is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s